retrogamer

Υπάρχουν κάποια παιχνίδια που δημιουργούν μεγάλη αίσθηση σε όποιον τα δει ή τα παίξει. Την εποχή μάλιστα των χαριτωμένων arcades, η Taito το πέτυχε (και) με το platform παιχνίδι Liquid Kids, στα πρότυπα του Bubble Bobble και του New Zealand Story.

Είστε ο Hipopo, ένας χαριτωμένος πλατύποδας που πρέπει να σώσει την κοπέλα του και κάποιους φίλους του στην πορεία. Το όπλο του Hipopo ενάντια στους χαριτωμένους κακούς είναι το νερό. Πατώντας το κουμπί, φτιάχνετε μια μπάλα με νερό, που μεγαλώνει ανάλογα με τον χρόνο που κρατάτε πατημένο το κουμπί. Η ισχύς της μπάλας προφανώς εξαρτάται άμεσα από το μέγεθός της. Μπορείτε να ρίχνετε πολλές μικρές μπάλες με μεγάλη συχνότητα, ή μεγάλες και ισχυρές με μικρότερη συχνότητα. Η μπάλες νερού μπορούν να πετύχουν απευθείας τον εχθρό, ή να προκαλέσουν ένα ρυάκι που θα τον παρασύρει, ακριβώς όπως το νερό στο Bubble Bobble. Όταν κάποιος εχθρός βραχεί, μπορείτε να τον αποτελειώσετε ακουμπώντας τον - αλλιώς μπορεί να στεγνώσει μετά από λίγη ώρα.

Οι εχθροί είναι διάφοροι, επιτίθενται ένας-ένας ή κατά ομάδες, ενώ υπάρχουν κινούμενες πλατφόρμες, καρφιά, νερόμυλους, φρεάτια και έδαφος που καταρρέει αν πατήσετε επάνω του. Οι πίστες είναι κάπως μεγάλες, όπως και η δυσκολία, ιδίως στις πίστες που παίζετε για πρώτη φορά.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στα arcades και στο PC Engine. Αρκετά αργότερα κυκλοφόρησε για το Saturn, ενώ συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Taito Legends 2 για PC, Playstation 2 και Xbox. Η ακυκλοφόρητη έκδοση της Amiga κυκλοφόρησε στο internet ως image.

My Desk Is 8-Bit - Watch more Game Trailers

Η αύρα της Amiga σε συνδυασμό με την επιτυχία του R-Type και με πολλαπλάσια δυσκολία, έχει ως αποτέλεσμα το Disposable Hero, ένα από τα απωθημένα μου από την εποχή της Amiga. Μικρός είχα demo του παιχνιδιού από ένα τεύχος του Amiga Format και δεν είμαι σίγουρος αν είχα καταφέρει να το τερματίσω.

Βρισκόμαστε στο έτος 2879 (στο παιχνίδι). Οι κακοί εξωγήινοι επιτίθενται στο Στρατηγείο του Συμβουλίου του Ελεύθερου Κόσμου κι εσείς, ως ο αρχηγός της Ομάδας Δράσης DHero, πρέπει να σώσετε τον κόσμο.

Έχοντας θεωρητικά τις πιθανότητες επιτυχίας ενός λαχείου, πρέπει να επιζήσετε σε έναν κόσμο γεμάτο θανάσιμους εχθρούς, που σκρολάρει προς τα δεξιά.

Βέβαια υπάρχουν δωράκια που μπορείτε να μαζέψετε, πρόκειται για τα σχεδιαγράμματα των όπλων και της τεχνολογίας των εξωγήινων, τα οποία μετά από λίγο (υποτίθεται ότι χρειάζεται λίγος χρόνος για να τα αποκωδικοποιήσετε) μπορείτε να χρησιμοποιήσετε.

Επειδή όμως οι ευκολίες δεν είναι τσάμπα, ακόμα και τα καλύτερα όπλα έχουν μειονεκτήματα: χρειάζονται περισσότερη ενέργεια. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνετε γενικά οικονομία, για να μην βρεθείτε σε δύσκολη θέση μπροστά στον τελικό εχθρό κάθε πίστας.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι υπέροχα, όπως ακριβώς και η μουσική. Πρόκειται για πολύ προσεγμένο παιχνίδι, από τα καλύτερα shoot ‘em ups. Η δυσκολία του είναι αυτή που το κάνει μοναδικό. Κυκλοφορούσε για Amiga, αλλά και για Amiga CD32 με βελτιώσεις και καλύτερη ποιότητα μουσικής.

Με αφορμή τα 30ά γενέθλια του Pacman, το Google το γιορτάζει αντικαθιστώνας το λογότυπό του με ένα παιχνίδι Pacman, στο οποίο μάλιστα μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα δύο παίκτες, ένας με τον Pacman κι ένας με την Ms. Pacman!

Πατήστε το κουμπί “Ρίξτε κέρμα” μία φορά και θα ακούσετε τη μουσική του Pacman - ξαναπατήστε το και θα ακούσετε τη μουσική του Ms. Pacman.

Αφότου το παιχνίδι φορτώσει από την κασέτα, πρέπει να μπείτε σε ένα υπόγειο μέρος με δαιδαλώδεις διαδρόμους και να κλέψετε μια δισκέτα με σημαντικές πληροφορίες.

Φαίνεται ότι μόνο ένας νίνζα έχει πιθανότητες να τα καταφέρει, καθώς εκτός από την πολυπλοκότητα του χάρτη (αποθήκη, υπόγεια τούνελ και το μυστικό κέντρο αποφάσεων), έχετε να αντιμετωπίσετε διάφορους φρουρούς, σκυλιά και άλλα κακά sprites. Όταν σας επιτίθενται, η ενέργειά σας μειώνεται, όπως και όταν κολυμπάτε ή πέφτετε από μεγάλο ύψος. Είναι ωραίο όμως το ότι η ενέργεια αναπληρώνεται όταν ξεκουράζεστε (αν βρείτε κάποιο ασφαλές μέρος).

Το παιχνίδι είναι ιδιαίτερα εθιστικό και το σκοτάδι στα υπόγεια τούνελ είναι αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει, παραδόξως. Κάθε φορά απαιτεί ατελείωτες ώρες, ιδιαίτερα για κάποιον σαν εμένα, που πρέπει να μην αφήσει ούτε έναν εχθρό. Το ωραίο είναι ότι τα πτώματα παραμένουν ορατά (αντίθετα με τα υπόλοιπα παιχνίδια, όπου εξαφανίζονται μετά από λίγα δευτερόλεπτα).

Ο πρόγονος του Saboteur! ήταν το Death Pit, το οποίο όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ, αν και διαφημίστηκε. Το Death Pit έχει ανακτηθεί και μπορείτε να το κατεβάσετε από το World of Spectrum.

Επειδή όμως το Saboteur! το προτείνω ανεπιφύλακτα ενώ το άλλο ούτε καν κυκλοφόρησε, προτιμήστε αυτό για Spectrum, Commodore 64, Commodore Plus/4, DOS ή το πιο σύγχρονο remake Saboteur 95.

Όταν με το καλό πεθάνετε στο Saboteur! ή αποφασίσετε να γίνετε γυναίκα νίνζα, μπορείτε να καταπιαστείτε με το Saboteur II, το οποίο αξίζει να σας κάνει να εξαφανιστείτε για άλλο ένα δίμηνο.

Εκτός του ότι θα πρέπει να εκδικηθείτε για τον θάνατο του αδερφού σας (του πρωταγωνιστή του πρώτου Saboteur), είναι απόλαυση να αντιμετωπίζετε πούμα και νυχτερίδες.

Σε σενάριο και σκηνοθεσία του Patrick Jean και φωτογραφία του Matias Boucard, απολαύστε την επίθεση των pixels στη Νέα Υόρκη! Θα βρείτε και άλλα καλά στη σελίδα της One More Production.

Η Nintendo κάνει συχνά πρωτοποριακά πράγματα που άλλοτε πετυχαίνουν και άλλοτε όχι (π.χ. Virtual Boy, Wii) κι έτσι έχει καταφέρει πολλά. Το Nintendo DS, που τα έχει σαρώσει όλα ακολουθώντας την πορεία του Gameboy, εξελίσσεται με παρόμοιο τρόπο, καθώς σε κάθε νέα έκδοση γίνεται ένα λίφτινγκ ανάλογα με τις επιταγές των καιρών.

Και επειδή τώρα δεν θα αρκούμασταν σε ένα DS Pocket ή backlight, το DS θα περάσει στις τρεις διαστάσεις. Μάλιστα θα είναι αυτοστερεοσκοπικό, δηλαδή δεν θα απαιτούνται ειδικά γυαλιά. Ο χειρισμός επίσης θα είναι στον χώρο και έχω την εντύπωση ότι θα είναι καλύτερο απ’ ό,τι ακούγεται. Τα παιχνίδια μάλλον θα είναι downloadable και πιθανότατα θα έχει Virtual console. Να δούμε και τί θα γίνει με τα παιχνίδια του Virtual Boy.

Το 3DS θα αργήσει κάπως και δεν υπάρχουν ακόμα αρκετές λεπτομέρειες γι’αυτό, αλλά κάποιοι έβαλαν τη φαντασία τους να δουλέψει ώστε να πάρουμε μια ιδέα για το πώς θα μπορεί να είναι.

Στη σελίδα Seven’s Heaven θα βρείτε όλες τις πρωτότυπες εικόνες, μαζί με κάποιες άλλες. Και εντάξει τα Bubble Bobble, Rainbow Islands, Donkey Kong… με το Monty on the run είπα μήπως είμαστε συγγενείς.

Το Angband είναι ένα πολύ εθιστικό freeware παιχνίδι εξερεύνησης μπουντρουμιών, με επιρροές από τα βιβλία του J.R.R.Tolkien. Εξερευνάτε βαθιά μπουντρούμια, σκοτώνετε τέρατα, εξοπλίζεστε με καλύτερα όπλα και πανοπλίες και τελικά αντιμετωπίζετε τον Morgoth - “Τον Σκοτεινό Εχθρό”.

Το Angband έχει μεγάλο ιστορικό. Ξεκίνησε το 1990 ως βελτιωμένη και επηρεασμένη από τον Τόλκιεν έκδοση του Moria. Το Moria δημιουργήθηκε το 1985 και είχε επηρεαστεί από το Rogue (από τα τέλη της δεκατετίας του 70). Έγιναν αναρίθμητες αλλαγές και βελτιώσεις από τους προγραμματιστές, μέχρι τις πρόσφατες εκδόσεις του Angband.

Ο Ben Harrison, ο προηγούμενος προγραμματιστής, καθάρισε τον κώδικα και έκανε εύκολες τις βελτιώσεις και τις μεταφορές σε άλλες πλατφόρμες υπολογιστών. Ο καθαρός και με πολλά σχόλια κώδικας είναι ένας από τους λόγους που το παιχνίδι είναι δημοφιλές και που έχει πολλές παραλλαγές και πρόσθετα.

Το Angband αρχικά ήταν παιχνίδι μόνο με κείμενο, αλλά τώρα υπάρχουν εκδόσεις του με γραφικά για σχεδόν όλες τις πλατφόρμες υπολογιστών. Κάποιοι παίκτες ακόμα προτιμούν τα παλιά, με ASCII χαρακτήρες γραφικά. Για τους λάτρεις των πολυμέσων, υπάρχουν ακόμα και κάποια ηχητικά εφέ ;-).

Το παιχνίδι το πέτυχα σε μια λίστα με τα ψηφισμένα ως καλύτερα παιχνίδια για την Amiga! Όμως στη σελίδα του οι δεκάδες παραλλαγές διατίθενται για Windows, Windows CE, MS-DOS, Macintosh, Amiga, RISC OS, OS/2, linux, Irix, Ultrix, BeOS, Atari, SiliconGraphics, Solaris. Υπάρχει και multiplayer διαδικτυακή έκδοση.